Cabauw 5 – Nieuwerkerk 11

Zondag 30 maart 2014 was de eerste van een rijtje, dat ons te wachten staan. Nummer twee van de ranglijst Nieuwerkerk 11 kwam op bezoek en aangezien we daar met 1-0 de bietenbrug op waren gegaan, leken drie punten niet zo heel zeker. Cabauw 3 was zo vriendelijk geweest om hun wedstrijd te verzetten, dus Kelvin en Wes konden weer van de partij zijn. Dat scheelde wel een slok op de zogenoemde borrel. Dennis en uw verslaggever begonnen op de bank en werden vergezeld door de nog steeds door rugpijn gekwelde Maichel en door Gerrit, weliswaar in burgerkloffie, die ook de weg naar het voetbalveld weer eens gevonden had. We waren bijna vergeten hoe die jongen er ook weer uit zag. Niet dat je de hele dag aan zo’n jongen loopt te denken, zo radeloos zijn we ook weer niet, maar toch.
Vanaf die bank was de eerste helft een genot om naar te kijken. Het kwijl droop van onze kinnebakken. De ene na de andere vloeiende aanval mondde uit in verschillende doelpogingen. Het was gewoon wachten tot de eerste voorzet van Marcel en/of Coen, die keer op keer hun linksback voorbij snelde, zou worden verzilverd. Maar hoe fraai het er ook uit zag, dat laatste liet wel wat lang op zich wachten. Gelukkig was het nu niet bepaald zo, dat Nieuwerkerk aanspraak mocht maken op een doelpunt voor de rust. Ze wisten werkelijk niet waar ze kijken moesten. Flitsend positiespel door de middenvelders, ingehuurd en wel, passeeracties links en rechtsom, voorzetten op maat, maar de goal kwam er steeds net niet. Ook afstandsschoten van Marcel en Kelvin waren niet doeltreffend. Totdat Marcel maar weer eens dacht uit te gaan halen van net buiten de zestien meter. Een prachtig bekeken schot viel tot afschuw van zijn medespelers net onder de lat over de keeper van Nieuwerkerk in het netje. Een dikverdiende voorsprong. Coen zag zijn voorzetten, zoals gezegd, niet worden gebruikt, dus dacht waarschijnlijk: zo’n schot probeer ik ook maar eens. De man of the first half haalde uit en de bal caramboleerde via binnenkant paal in het doel. En zo bereikten we de rust. Nieuwerkerk had het laatste kwartier voor rust wel iets beter in de gaten hoe ze het moesten doen, dus ons overwicht werd wel wat minder. Dennis en ik vroegen ons af of we er maar niet gewoon naast moesten blijven, want het kon eigenlijk alleen maar slechter worden.

Een paar wissels werd er toch toegepast, want niet iedereen kwam helemaal heelhuids uit de strijd. Het ging de tweede helft wel wat moeizamer, maar we hadden het allemaal aardig onder controle. En toen Nieuwerkerk ons ook nog aan de 0-3 ging helpen, was het gespeeld. Na goed doorjagen van onze rechterkant, speelde de linkermiddenvelder terug op zijn keeper. Die bal was helaas voor hem niet hard genoeg en Dennis kon met zijn rechterveter de bal nog net iets meer vaart en een klein beetje effect meegeven en zo verdween deze in het vijandelijke doel. Aan de andere kant maakte de altijd zo betrouwbare Wim een klein foutje. Een op het oog makkelijk weg te koppen bal werd door Wim precies voor de voeten van de spits van Nieuwerkerk neergelegd en die had vrije doorgang om Jeroen daarna makkelijk te passeren. Werd het daarna nog spannend? Misschien voor de wisselspelers en het talrijke publiek, maar in het veld wisten we het goed te controleren. Kelvin wist net over de middellijn de bal te veroveren en ging alleen op de keeper af. In de kluts met die keeper, was deze uitgespeeld en rolde de bal richting het doel. Dennis was meegelopen en in goed onderling overleg liet Kelvin de bal aan Dennis, die zo op zijn dooie akkertje de 4-1 kon binnenschuiven. Wij dachten nog even aan buitenspel, maar daar was geen sprake van. Na het eindsignaal van scheidsrechter Joop was het nog heerlijk toeven op het terras van de kantine. Daar hoorden we dat CKC ook zijn wedstrijd gewonnen had en keken we maar vast vooruit naar het Duel der Giganten van over twee weke. Noteer de datum in de agenda’s. 13 april ontvangen we thuis om 10.00 uur de koploer CKC. Ze staan weliswaar nog vier punten voor, maar je weet het nooit. En volgende week eerst nog thuis tegen Stolwijk. Dan kunnen soms zo maar alle theorieën de ijskast in. En toch was het nog lang gezellig buiten in het zonnetje.

Comments are closed.